Menu
Wyszukiwarka
Zaloguj się
Nie mówię żegnaj | Han Kang
Cena regularna:
towar niedostępny
Opis
Zdobywczyni nagrody Man Booker Prize 2016, Han Kang, powraca po 5 latach z nową, pełnowymiarową powieścią.
„Nie mówię żegnaj” opowiada o ludobójstwie w 1948 roku na wyspie Czedżu. Opisuje nie tylko wydarzenia historyczne, ale także przedstawia w przejmujący portret trzech kobiet oraz wpływ, jaki na nie miała doznana przemoc i strata. Przede wszystkim jednak stawia ważne pytania dotyczące pamięci zbiorowej czy odpowiedzialności historycznej.
Han Kang snuje opowieść o desperackiej walce i godności ludzi, którzy wbrew otaczającym ich ciemnościom starają się odnaleźć promień światła. Ta zaczerpnięta z niedawnej tragicznej historii Korei opowieść o płynącej z głębi serca, bezgranicznej miłości – która sprawia, że człowiek staje się w końcu człowiekiem – obezwładnia pięknem zawartym w eleganckich, poetyckich zdaniach i olśniewająco żywych obrazach.
„Pamiętam, że kiedy kilka lat temu ktoś mnie zapytał, o czym napiszę następną powieść, odpowiedziałam, że mam nadzieję, że będzie to powieść o miłości. Nie zmieniłam zdania. Mam nadzieję, że jest to powieść o miłości bez granic” Han Kang.
Szczegóły
Wydawnictwo: W.A.B.
Data premiery: 24/01/2024
Liczba stron: 384
Tłumacz: Justyna Najbar-Miller
Format: 135 x 202
ISBN: 978-83-8319-449-3
Okładka: twarda
Produkty powiązane
Wegetarianka | Han Kang
Biała elegia | Han Kang
Fiołki - Shin Kyung-sook
Nikt nie odpisuje | Jang Eun-Jin
Monika
To książka, która nie podnosi głosu. Opowiada o stracie, pamięci i bólu, który nie domaga się ukojenia, lecz obecności. Han Kang prowadzi czytelnika przez przestrzeń ciszy — tam, gdzie emocje nie są nazwane wprost, ale wyczuwalne w każdym zdaniu. Proza jest oszczędna, niemal surowa, a jednocześnie głęboko poetycka. Autorka pokazuje, że nie każde pożegnanie można domknąć, a pamięć bywa ciężarem i jedyną formą ocalenia jednocześnie. To literatura wymagająca uważności i wrażliwości — czytana powoli, zostaje w myślach na długo po zamknięciu książki. „Nie mówię żegnaj” nie oferuje łatkiego ukojenia. Oferuje prawdę — cichą, bolesną i potrzebną.